How does the Qur'an tell the story of Adam and the fall?

2:30 Kujto kur Zoti yt u tha melekëve: "Unë po krijoj një mëkëmbës në Tokë." Ata thanë: "A do të krijosh në të të atillë që bëjnë trazira dhe derdhin gjak, ndonëse ne të lavdërojmë, të madhërojmë e të lartësojmë?!" Ai tha: "Unë di atë që ju nuk dini."

2:31 Ai ia mësoi Ademit emrat e gjithçkaje, pastaj ua paraqiti melekëve, duke thënë: "M'i tregoni emrat e tyre, nëse ajo që thoni është e vërtetë!"

2:32 Ata thanë: "I Patëmeta je Ti! Ne nuk dimë asgjë përveç asaj që na ke mësuar Ti. Në të vërtetë, Ti je i Gjithëdijshmi, i Urti."

2:33 Ai tha: "O Adem, tregojua atyre emrat e gjërave." E, kur ua tregoi emrat e tyre, Allahu tha: "A nuk ju kam thënë se Unë e di gajbin (të fshehtën) e qiejve dhe të Tokës dhe e di atë që e shfaqni e atë që e fshihni?"

2:34 Gjithashtu, kujto kur Ne u thamë melekëve: "Bjerini në sexhde[4] Ademit!" Të gjithë ranë në sexhde, përveç Iblisit, i cili kundërshtoi, u tregua mendjemadh dhe u bë jobesimtar.

2:30 (আর স্মরণ করুন) যখন আপনার রব ফিরিশতাদের বললেন: ‘নিশ্চয় আমি জমিনে খলীফাহ সৃষ্টি করতে যাচ্ছি’। জবাবে তারা বলল: ‘আপনি কি সেখানে এমন কাউকে সৃষ্টি করবেন যে ফ্যাসাদ সৃষ্টি করবে ও রক্তপাত ঘটাবে? আর আমরাই তো আপনার সপ্রশংস তাসবীহ পাঠ করছি এবং পবিত্রতা ঘোষণা করছি । তিনি বললেন: ‘নিশ্চয়ই আমি যা জানি, তোমরা তা জান না’।

2:31 আর তিনি আদমকে সব কিছুর নাম শিক্ষা দিলেন। তারপর সেগুলো ফিরিশতাদের সামনে উপস্থাপন করলেন এবং বললেন: ‘তোমরা আমাকে এগুলোর নাম বলে দাও; যদি তোমরা সত্যবাদী হও’।

2:32 তারা বলল: ‘আপনি পবিত্র মহান! আপনি আমাদেরকে যা শিক্ষা দিয়েছেন তা ছাড়া আমাদের তো কোন জ্ঞানই নেই। নিশ্চয় আপনিই মহাজ্ঞানী, মহা প্রজ্ঞাময়।’

2:33 তিনি বললেন: ‘ হে আদম ! তাদেরকে এসবের নাম বলে দাও’। অতঃপর সে ) যখন তাদেরকে সেসবের নাম বলল, তখন তিনি বললেন: ‘আমি কি তোমাদেরকে বলিনি যে, নিশ্চয় আমি আসমানসমূহ ও জমিনের গায়িবের বিষয় অবগত আছি। আমি আরও জানি তোমরা যা প্রকাশ করো এবং তোমরা যা গোপন করো।’

2:34 যখন আমি ফিরিশতাদের বললাম: আদমকে সাজদাহ করো। তখন ইবলিস ছাড়া সকলেই সাজদাহ করলো। সে অস্বীকার করলো ও অহংকার করলো। আর সে কাফিরদের অন্তর্ভুক্ত হলো।

2:30 A kada Gospodar tvoj reče melekima: "Ja ću na Zemlji namjesnika – halifu postaviti!", oni upitaše: "Zar ćeš na Zemlji postaviti onoga koji će na njoj nered širiti i krv prolijevati?! A mi Tebe veličamo hvalom i kako Tebi dolikuje štujemo." On reče: "Ja, doista, znam ono što vi ne znate."

2:31 I pouči On Adema svim imenima, a onda ih predoči melekima i reče: "Kažite Mi imena njihova, ako istinu govorite!"

2:32 "Uzvišen si!", rekoše oni, "mi znamo samo ono čemu si nas Ti poučio! Zasigurno si Ti Sveznajući i Mudri."

2:33 "O Ademe", reče On, "saopći im njihova imena!" I kada im on saopći imena njihova, Allah reče: "Zar vam nisam rekao da samo Ja znam tajne nebesa i Zemlje i da samo Ja znam ono što pokazujete i što krijete?"

2:34 A kad rekosmo melecima: "Sedždu učinite Ademu!", oni sedždu učiniše svi izuzev Iblisa. On ne htjede i uzoholi se, a nevjernik je bio.

2:30 A kada Gospodar tvoj reče melecima: "Ja ću na Zemlji nasljednika – halifu postaviti!" oni upitaše: "Zar ćeš na Zemlji postaviti onoga koji će na njoj nered širiti i krv prolijevati?! A mi Tebe veličamo hvalom i kako Tebi dolikuje štujemo." On reče: "Ja, doista, znam ono što vi ne znate."

2:31 I pouči On Adama nazivima svih stvari, a onda ih predoči melecima i reče: "Kažite Mi nazive njihove, ako istinu govorite!"

2:32 "Uzvišen si," rekoše oni, "mi znamo samo ono čemu si nas Ti poučio! Zasigurno si Ti Sveznajući i Mudri."

2:33 "O Adame," reče On, "kaži im nazive njihove!" I kada im on kaza nazive njihove, Allah reče: "Zar vam nisam rekao da samo Ja znam tajne nebesa i Zemlje i da samo Ja znam ono što pokazujete i što krijete?"

2:34 A kad rekosmo melecima: "Sedždu učinite Adamu!" oni sedždu učiniše svi izuzev Iblisa. On ne htjede i uzoholi se, a nevjernik bio je.

2:30 Nde Joom maa wiy maleykaaji ɗii maa Mi waɗ lomto Am he lesdi (leydi) ndii, ɓe mbi'i mbela a waɗat heen bonnoowo dufoowo ƴiiƴe , tawa minen ko Aan tan min njettata mi-ɗen cennu maa, O wi'i Miin Miɗo anndi ko on nganndaa.

2:31 O anndini Aadama inɗe ɗee fof, rewi heen O holli ɗe malaykaaɓe ɓe O wi' kaalanee Kam inɗe ɓee ɗoo so tawii oɗon ngoongɗi.

2:32 Ɓe mbi'i senaande woodanii Ma alaa ko min nganndi so wonaa ko nganndin-ɗaa min ko Aan tan woni ganndidɗo kala huunde ñeeñɗuɗo.

2:33 O wi'i aan Aadama anndin ɓe inɗe majji nde o anndini ɓe inɗe ɗee O wi'i mbela Mi wi'aano on Miin Miɗo anndi mbirniindi asamanji e lesdi Miɗo anndi ko peññinton e ko cuuɗoton fof.

2:34 Nde Min mbi'i malaykaaɓe ɓee cujjanee Aadama ɓe cujji so wonaa Ibliisa o salii o mawnikinii ndeen o jeyaa e yedduɓe.

2:30 და აი, უთხრა შენმა უფალმა ანგელოზებს: «მე დავადგენ დედამიწაზე ხალიფას [ადამიანებს, რომლებიც მასზე იცხოვრებენ]». (ანგელოზებმა) თქვეს: «(ო, ჩვენო უფალო, გვამცნე, რა სიბრძნეა იმაში, რომ) შენ დაადგენ მასზე მათ, ვინც იქ უწესრიგობას დათესავენ და სისხლს დაღვრიან, ხოლო ჩვენ (შენ გემორჩილებით და) გადიდებთ შენ ქებით და ვაღიარებთ შენს სიწმინდეს?» მან [ალლაჰმა] თქვა: «ჭეშმარიტად, მე ვიცი ის [სიბრძნე, რატომაც ვქმნი ადამიანებს], რაც თქვენ არ იცით!»

2:31 და (იმის საჩვენებლად, რომ ადამი ანგელოზებზე აღმატებულია) მან [ალლაჰმა] ასწავლა ადამს ყველა [ნივთის] სახელი, შემდეგ წარუდგინა ისინი [ნივთები] ანგელოზებს და თქვა: «მამცნეთ ამათი [ნივთების] სახელები, თუ მართალნი ხართ».

2:32 (ანგელოზებმა) თქვეს: «შენ (ო, ალლაჰ) წმინდახარ და ყოვლადდიდებული! ჩვენ არ გვაქვს ცოდნა გარდა (მხოლოდ) იმისა, რაც შენ გვასწავლე. ჭეშმარიტად, შენ ხარ ყოვლისმცოდნე, ყოვლადბრძენი!»

2:33 (ალლაჰმა) თქვა: «ო, ადამ, ამცნე მათ [ანგელოზებს] მათი [ამ ნივთების] სახელები!» და როცა მან [ადამმა] ამცნო მათი სახელები, მან [ალლაჰმა] თქვა: «განა არ გითხარით თქვენ, რომ მე ვიცი ცათა და მიწის დაფარული, და ვიცი ის, რასაც თქვენ ამჟღავნებთ, და ისიც, რასაც მალავთ [თქვენს ფიქრებში]?»

2:34 და აი, ვუთხარით ჩვენ ანგელოზებს: «დაემხეთ პირქვე (საჯდაზე) ადამის წინაშე[1] (რათა ამით პატივი მიაგოთ მას და აჩვენოთ მისი აღმატებულობა!)» და დაემხნენ საჯდაზე ისინი [ყველა ანგელოზი], გარდა იბლისისა, (რომელმაც) (შურის გამო) უარი თქვა და ქედმაღლობა გამოავლინა, და აღმოჩნდა ურწმუნოთა შორის (ალლაჰისადმი დაუმორჩილებლობის გამო).

2:30 Und als dein Herr zu den Engeln sagte: „Wahrlich, Ich werde auf der Erde einen Statthalter einsetzen.“ Sie sagten: „Willst Du auf ihr etwa jemanden einsetzen, der auf ihr Unheil stiftet und Blut vergießt, wo wir Dich doch lobpreisen und Deine Heiligkeit rühmen?“ Er sagte: „Wahrlich, Ich weiß, was ihr nicht wisst.“

2:31 Und Er lehrte Adam die Namen (der Dinge) allesamt. Hierauf führte Er sie den Engeln vor und sagte dann: „Teilt Mir die Namen dieser mit, wenn ihr wahrhaftig seid!“

2:32 Sie sagten: „Preis sei Dir! Wir haben kein Wissen außer dem, was Du uns gelehrt hast. Wahrlich, Du bist ja der Allwissende und Allweise.“

2:33 Er sagte: „O Adam, teile ihnen ihre Namen mit!“ Als er ihnen dann ihre Namen mitgeteilt hatte, sagte Er: „Habe Ich euch nicht gesagt, Ich kenne gewiss das Verborgene der Himmel und der Erde, und Ich weiß, was ihr offenlegt und was ihr zu verbergen pflegt?“

2:34 Und als Wir zu den Engeln sagten: „Werft euch vor Adam nieder!“ Da warfen sie sich nieder, außer Iblis; er weigerte sich, verhielt sich hochmütig und gehörte zu den Ungläubigen.

2:30 Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: «Στ’ αλήθεια, θα κάνω πάνω στη γη ανθρώπους που η κάθε γενιά θα διαδέχεται η μια την άλλη.» Είπαν (ρώτησαν για να μάθουν τη σοφία πίσω από αυτό): «Θα βάλεις πάνω της κάποιον που θα σκορπίζει το κακό εκεί και θα χύνει το αίμα, ενώ εμείς Σε δοξάζουμε ευγνωμονώντας Εσένα και Σε επαινούμε;» (Ο Αλλάχ) είπε: «Στ’ αλήθεια, γνωρίζω αυτό που δεν γνωρίζετε.»

2:31 Και δίδαξε στον Αδάμ τα ονόματα όλων των πραγμάτων. Έπειτα, τα έδειξε στους αγγέλους και είπε: «Πείτε Μου τα ονόματά τους, αν αυτό που είπατε ισχύει (ότι είστε πιο τιμημένοι και καλύτεροι από αυτόν).»

2:32 Είπαν (οι άγγελοι): «Δόξα σε Εσένα! Δεν έχουμε γνώση, παρά μόνο ό,τι μας δίδαξες. Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

2:33 Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Αδάμ, ενημέρωσέ τους για τα ονόματά τους.» Και όταν τους είπε τα ονόματά τους, (ο Αλλάχ) είπε: «Δεν σας είπα ότι γνωρίζω όλα τα αόρατα των ουρανών και της γης, και γνωρίζω τι φανερώνετε και τι κρατάτε μέσα σας;»

2:34 Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν είπαμε στους αγγέλους, «Πέστε σε Σουτζούντ στάση (δηλ. με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος) ενώπιον του Αδάμ (ως σεβασμό και τιμή προς αυτόν).» Και έτσι, έπεσαν όλοι σε Σουτζούντ στάση, εκτός από τον Ιμπλίς (-τον Σατανά- που ήταν από τα τζινν), αρνήθηκε και έγινε αλαζόνας, και έτσι έγινε ένας από τους άπιστους.

2:30 और (ऐ नबी! याद कीजिए) जब आपके पालनहार ने फ़रिश्तों से कहा कि मैं धरती में एक ख़लीफ़ा[14] बनाने वाला हूँ। उन्होंने कहा : क्या तू उसमें उसको बनाएगा, जो उसमें उपद्रव करेगा तथा बहुत रक्तपात करेगा, जबकि हम तेरी प्रशंसा के साथ तेरा गुणगान करते और तेरी पवित्रता का वर्णन करते हैं। (अल्लाह ने) फरमाया : निःसंदेह मैं जानता हूँ जो तुम नहीं जानते।

2:31 और उस (अल्लाह) ने आदम[15] को सभी नाम सिखा दिए, फिर उन्हें फ़रिश्तों के समक्ष प्रस्तुत किया, फिर फरमाया : मुझे इनके नाम बताओ, यदि तुम सच्चे हो।

2:32 उन्होंने कहा : तू पवित्र है। हमें कुछ ज्ञान नहीं परंतु जो तूने हमें सिखाया। निःसंदेह तू ही सब कुछ जानने वाला, पूर्ण हिकमत[16] वाला है।

2:33 (अल्लाह ने) फरमाया : ऐ आदम! उन्हें इनके नाम बताओ। तो जब उस (आदम) ने उन्हें उनके नाम बता दिए, तो अल्लाह ने कहा : क्या मैंने तुमसे नहीं कहा था कि निःसंदेह मैं ही आकाशों तथा धरती की छिपी बातों को जानता हूँ तथा जानता हूँ जो कुछ तुम ज़ाहिर करते हो और जो कुछ तुम छिपाते हो।

2:34 और जब हमने फ़रिश्तों से कहा : आदम को सजदा करो, तो उन्होंने सजदा किया सिवाय इबलीस के। उसने इनकार किया और अभिमान किया और काफ़िरों में से हो गया।

2:30 E quando il tuo Dio disse agli Angeli: «Sto per stabilire un Vicario sulla terra!» Dissero: «Stabilisci in essa chi porterà corruzione e spargerà sangue, mentre noi Ti lodiamo e Ti osanniamo?» Disse: «Io so quello che voi non sapete!»

2:31 E insegnò ad Ǣdem ( آدَم ) tutti i nomi e poi li fece ascoltare agli angeli, e disse: «Ditemi i loro nomi, se siete veritieri!»

2:32 Dissero: «Gloria a Te! Noi non sappiamo se non quello che ci hai insegnato. In verità Tu sei il Sapiente, il Saggio!»

2:33 Disse: «O Ǣdem ( آدَم ), informali sui nomi». Quando diede agli angeli i nomi, disse: «Non vi ho forse detto che conosco l’Ignoto dei cieli e della terra? E che so ciò che mostrate e ciò che nascondevate?»

2:34 E Noi dicemmo agli Angeli: «Prosternatevi a Ǣdem ( آدَم )!» Tutti si prosternarono, tranne Iblīs إِبْلِيسَ, che si insuperbì e fu tra i miscredenti.

2:30 30. Ir (atminkite), kaip jūsų Viešpats sakė angelams: „Iš tiesų, aš apgyvendinsiu (žmonijos) kartas po kartų žemėje.“ Jie tarė: „Ar Tu apgyvendinsi ten tuos, kurie darys piktadarybes ir lies kraują, kai mes garbiname Tave šlovindami ir dėkodami ir šventiname Tave.“ Jis (Allahas) tarė: „Aš žinau tai, ko jūs nežinote.“

2:31 31. Ir Jis išmokė Adamą (Adomą) visų dalykų vardus, tada Jis parodė juos angelams ir tarė: „Pasakykite Man jų vardus, jei jūs sakot teisybę.“

2:32 32. Jie (angelai) tarė: „Šlovė Tau, mes neturime žinių išskyrus tai, ko Tu mus išmokei. Iš tiesų, Tu – Visa Žinantis, Visa Išmanantis.“

2:33 33. Jis tarė: „Adamai (Adomai), pranešk jiems jų vardus!”. Ir kai jis pranešė jiems jų vardus, Jis tarė: „Argi Aš nesakiau jums, kad Aš žinau Ghaib (Nematomą) danguose ir žemėje ir Aš žinau, ką jūs atskleidžiate ir tai, ką jūs slepiate?“

2:34 34. Ir (atminkite), kai Mes tarėme angelams: „Pulkite kniūbsčiomis priešais Adamą (Adomą).“ Ir jie puolė kniūbsčiomis, išskyrus Iblisą (Šėtoną). Jis atsisakė ir parodė išdidumą, ir buvo vienas netikinčiųjų (nepaklusęs Allahui).

2:30 Yeroo Gooftaan kee malaa’ikootaan "Ani (ilmaan namaa) dachii keessatti bakka bu’aa (khaliifaa) taasisuufan jira" jedhe (yaadadhu). Isaanis ni jedhan: "Sila warra ishee (dachii) keessatti badii dalagan, kan dhiiga (walii) dhangalaasan ishee keessatti (bakka bu'aa) taasiftaa?" odoo nuti galata keetiin si faarsinuufi si qulqulleessinuu". (Innis) ni jedhe: "Ani waan isin hinbeeynen beeka."

2:31 Aadamiin maqoota hundaa isii isa barsiise. Ergasii malaa’ikoota irra isaan fideetiin "yoo kan dhugaa dubbattan taataniif maqoota wantoota kanneenii naaf odeessaa” jedhe [11]

2:32 (Malaaykoonnis) ni jedhan: "Ati qulqulloofte. Nu beekumsi hintaane waan Ati nu barsiifte malee; dhugumatti,Ati Simatu akkaan beekaa ogeessa." [12]

2:33 [Rabbiin] ni jedhe: "Yaa Aadam! maqoota isaanii (wantootaa) isaanitti (malaykotatti) himi." Yeroma inni maqoota isaanii isaanitti himu (Rabbiin) ni jedhe: "Sila Ani ninbeeka wantoota fagoo samiileefi dachii keessaa; ammas Ani ninbeeka waan isin mul'iftaniifi waan isin dhoksaa turtanis’ isiniin hin jennee?"

2:34 Yeroo Nuti malaa’ikootaan "Aadamiif sujuuda godhaa" jenne (yaadadhu). Ibliis malee Isaan sujuuda godhan; (Inni) ni dide; ni boones, Kaafiroota irraa ta’e. [13]

2:30 Вот твой Господь сказал ангелам: «Воистину, Я сделаю на земле наместника». Они сказали: «Неужели Ты установишь на ней того, кто станет творить на ней беззаконие и проливать кровь, тогда как мы прославляем Тебя хвалой и святим Тебя?» Он сказал: «Воистину, Я знаю то, чего вы не знаете».

2:31 И Он научил Адама всем именам, затем представил их ангелам и сказал: «Сообщите Мне имена этих, если вы правдивы».

2:32 Они сказали: «Пречист Ты! Нет у нас никакого знания, кроме того, чему Ты нас научил. Воистину, Ты — Знающий, Мудрый».

2:33 Он сказал: «О Адам! Сообщи им их имена». И когда он сообщил им их имена, Он сказал: «Разве Я не сказал вам, что, воистину, знаю сокровенное небес и земли и знаю то, что вы совершаете явно, и то, что скрываете?»

2:34 И вот Мы сказали ангелам: «Падите ниц пред Адамом!» — и они пали ниц, кроме Иблиса: он отказался, превознёсся и был из отвергших веру.

2:30 А када Господар твој рече анђелима: "Ја ћу на Земљи намесника поставити!" Они упиташе: "Зар ћеш на Земљи поставити онога који ће на њој неред ширити и крв пролевати?! А ми Тебе славимо захваљујући Ти и светост Теби призивамо." Он рече: "Ја, заиста, знам оно што ви не знате."

2:31 И Он поучи Адама свим називима, а онда их предочи анђелима и рече: "Кажите Ми имена њихова, ако истину говорите!"

2:32 "Узвишен си Ти!" Рекоше они, "ми знамо само оно чему си нас Ти поучио! Засигурно си Ти Свезнајући и Мудри."

2:33 "О Адаме", рече Он, "саопшти им називе њихове!" И када им он саопшти називе њихове, Аллах рече: "Зар вам нисам рекао да само Ја знам тајне небеса и Земље и да само Ја знам оно што показујете и што кријете?"

2:34 А кад рекосмо анђелима: "Поклоните се Адаму! Они се поклонише сви изузев Сотоне." Он одби и узохоли се, а био је неверник.

2:30 Na pale Mola wako Mlezi alipowaambia Malaika: 'Hakika Mimi nitamweka katika ardhi Khalifa (mfwatizi)', wakasema: Utaweka humo atakayefanya uharibifu humo na kumwaga damu, hali sisi tunakutakasa kwa sifa zako na tunakutaja kwa utakatifu wako? Akasema: 'Hakika Mimi nayajua msiyoyajua.'

2:31 Na akamfundisha Adam majina ya vitu vyote, kisha akaviweka mbele ya Malaika, na akasema: Niambieni majina ya hivi ikiwa nyinyi ni wakweli.

2:32 Wakasema: Subhanaka (Wewe umetakasika!) Hatuna elimu isipokuwa yale uliyotufunza Wewe. Hakika Wewe ndiye ajuaye zaidi, Mwenye hekima.

2:33 Akasema: 'Ewe Adam! Waambie majina yake.' Basi alipowaambia majina yake alisema: Sikukwambieni kwamba Mimi ninajua siri za mbinguni na za duniani, na ninayajua mnayoyadhihirisha na mliyokuwa mnayaficha?

2:34 Na tulipowaambia Malaika: 'Msujudieni Adam', wakamsujudia wote isipokuwa Iblis, alikataa na akajivuna na akawa katika makafiri.

2:30 Minns då din Herre sa till änglarna: ”Jag ska tillsätta en efterträdare på jorden.” De sa: ”Ska du sätta någon där som sprider fördärv och spiller blod, medan vi upphöjer dig och prisar ditt lov, och vi helgar dig?” Han svarade: ”Jag vet vad ni inte vet.”

2:31 Och han lärde Adam namnen på alla ting, varpå han visade dem för änglarna och sa: ”Informera mig om namnen på dessa om det ni sa stämmer!”

2:32 De sa: ”Upphöjd är du! Vi har ingen kunskap förutom det du har lärt oss. Det är sannerligen du som är den Allvetande, den Vise.”

2:33 Han sa: ”Adam! Informera dem om deras namn.” När han gjort det sa han: ”Har jag inte sagt till er att jag har full kunskap om det fördolda i himlarna och jorden, och att jag vet både vad ni visar öppet och vad ni döljer?”

2:34 Och minns när vi sa till änglarna: ”Fall ner inför Adam!” Då gjorde de det, alla utom Iblīs. Han vägrade, visade högmod och blev en av de otrogna.

2:30 Hani Rabbin meleklere: "Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım." demişti. Melekler de: "Yeryüzünde bozgunculuk edecek, kanlar dökecek birini mi yaratacaksın? Oysa biz seni (durmadan) hamt ile tesbih ve takdis ediyoruz." dediler. Allah da "Sizin bilmediğiniz şeyleri ben bilirim." buyurmuştu.

2:31 Allah, Âdem’e bütün varlıkların isimlerini öğretti. Sonra onları meleklere göstererek: “Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi bana bunların isimlerini bildirin.” dedi.

2:32 (Melekler) "Sen yücesin! Seni eksiklikten tenzih ederiz. Senin bize öğrettiğinden başka hiçbir ilmimiz yoktur. Şüphesiz her şeyi hakkıyla bilen, her şeyi hikmetle yapan sensin.” dediler.

2:33 Allah şöyle dedi: “Ey Âdem! Onlara bunların isimlerini söyle.” Âdem, meleklere onların isimlerini bildirince Allah: “Size, göklerin ve yerin gaybını şüphesiz ki ben bilirim, yine açığa vurduklarınızı da, gizli tuttuklarınızı da ben bilirim demedim mi?” buyurdu.

2:34 Hani Meleklere: "Âdem'e (saygı ve hürmet için) secde edin!" demiştik de İblis hariç bütün melekler hemen secde edivermişlerdi. İblis bundan kaçınmış, büyüklenmiş ve kâfirlerden olmuştu.

2:30 اور جب تیرے رب نے فرشتوں[1] سے کہا کہ میں زمین میں خلیفہ بنانے واﻻ ہوں، تو انہوں[2] نے کہا ایسے شخص کو کیوں پیدا کرتا ہے جو زمین میں فساد کرے اور خون بہائے؟ اور ہم تیری تسبیح، حمد اور پاکیزگی بیان کرنے والے ہیں۔ اللہ تعالیٰ نے فرمایا، جو میں جانتا ہوں تم نہیں جانتے۔[3]

2:31 اور اللہ تعالیٰ نے آدم کو تمام نام سکھا کر ان چیزوں کو فرشتوں کے سامنے پیش کیا اور فرمایا، اگر تم سچے ہو تو ان چیزوں کے نام بتاؤ۔

2:32 ان سب نے کہا اے اللہ! تیری ذات پاک ہے ہمیں تو صرف اتنا ہی علم ہے جتنا تونے ہمیں سکھا رکھا ہے، پورے علم وحکمت واﻻ تو تو ہی ہے۔

2:33 اللہ تعالیٰ نے (حضرت) آدم ﴿علیہ السلام﴾ سے فرمایا تم ان کے نام بتا دو۔ جب انہوں نے بتا دیئے تو فرمایا کہ کیا میں نے تمہیں (پہلے ہی) نہ کہا تھا کہ زمین اور آسمانوں کا غیب میں ہی جانتا ہوں اور میرے علم میں ہے جو تم ﻇاہر کر رہے ہو اور جو تم چھپاتے تھے۔[1]

2:34 اور جب ہم نے فرشتوں سے کہا کہ آدم کو سجده کرو[1] تو ابلیس کے سوا سب نے سجده کیا۔ اس نے انکار کیا[2] اور تکبر کیا اور وه کافروں میں ہوگیا۔[3]

2:35 Ne thamë: "O Adem, ti e gruaja jote jetoni në Xhenet dhe hani në të lirshëm çfarë të dëshironi, por mos iu afroni kësaj peme, sepse përndryshe do të bëheni të padrejtë!"

2:36 Shejtani i shtyu të gabojnë dhe i nxori[5] nga vendi ku ishin, kështu që Ne u thamë: "Zbritni! Ju do të jeni armiq të njëri-tjetrit. Në Tokë do të jetë vendbanimi dhe furnizimi juaj deri në një kohë të caktuar."

2:37 Ademi mori nga Zoti i tij disa fjalë (si të kërkonte falje), kështu që Ai ia pranoi pendimin, sepse vërtet Ai është Pranuesi i pendimit, Mëshirëploti.

2:38 Ne u thamë: "Zbritni së andejmi, që të gjithë! Kur t'ju vijë udhëzimi nga Unë, ata që do ta ndjekin udhëzimin Tim, as do të kenë frikë, as do të pikëllohen.

2:39 Ndërkaq, ata që i mohojnë dhe i përgënjeshtrojnë ajetet Tona, do të jenë banorë të Zjarrit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë."

2:35 আর আমি বললাম: ‘হে আদম! তুমি ও তোমার স্ত্রী জান্নাতে বসবাস কর এবং সেখান থেকে স্বাচ্ছন্দ্যে আহার কর; কিন্তু এই গাছটির কাছে যেয়ো না; তাহলে তোমরা যালিমদের অন্তর্ভুক্ত হবে।’

2:36 অত:পর শয়তান সেখান (জান্নাত) থেকে তাদের দুজনের পদস্থলন ঘটালো এবং তারা দুজন যেখানে ছিলো সেখান থেকে তাদেরকে বের করে দিলো। আমি বললাম: ‘তোমরা তোমরা একে অন্যের শত্রু। আর পৃথিবীতে তোমাদের জন্য রয়েছে কিছু দিনের বসবাস ও জীবনোপকরণ।’

2:37 অত:পর আদম তার রবের পক্ষ থেকে কিছু বাণী পেলো। ফলে আল্লাহ তার তাওবাহ কবুল করলেন। নিশ্চয় তিনি তাওবাহ কবুলকারী, অতি দয়ালু।

2:38 আমি বললাম: ‘তোমরা সকলে এখান থেকে (পৃথিবীতে) নেমে যাও। অত:পর যখনই আমার পক্ষ থেকে তোমাদের নিকট কোনো হিদায়াত আসবে, তখন যারাই আমার হিদায়াত অনুসরণ করবে, তাদের কোনো ভয়ও থাকবে না এবং তারা চিন্তিতও হবে না।’

2:39 আর যারা কুফরী করবে এবং আমার আয়াতসমূহকে অস্বীকার করবে, তারাই জাহান্নামের অধিবাসী। তারা সেখানে চিরস্থায়ী হবে।

2:35 I Mi rekosmo: "O Ademe, nastanite se ti i supruga tvoja u džennetu i jedite u njemu gdje god želite, ali se ovome drvetu ne približujte da ne budete među zulumćarima."

2:36 Ali, šejtan ih navede na grijeh zbog tog drveta i izvede ih iz onoga u čemu su bili. "Siđite!", rekosmo Mi. "Jedni drugima bit ćete neprijatelji. Do određenog vremena na Zemlji je vaše boravište i neko vrijeme uživanje."

2:37 I Adem primi neke riječi od Gospodara svoga, pa mu On oprosti; On je, doista, Onaj Koji mnogo pokajanje prima, Milostivi.

2:38 Mi rekosmo: "Silazite iz njega svi! Od Mene će vam Uputa dolaziti, a oni koji Uputu Moju budu slijedili, ničega se neće bojati, niti će za bilo čim tugovati."

2:39 A oni koji ne budu vjerovali i dokaze i ajete Naše budu poricali, bit će stanovnici Vatre; u njoj će vječno ostati.

2:35 I Mi rekosmo: "O Adame, nastanite se ti i supruga tvoja u rajskim vrtovima i jedite u njima gdje god želite, ali se ovome drvetu ne približavajte da ne budete od nepravednih."

2:36 Ali, sotona ih navede na grijeh zbog tog drveta i izvede ih iz onoga u čemu su bili. "Siđite!" rekosmo Mi. "Jedni drugima bit ćete neprijatelji. Do određenog vremena na Zemlji je vaše boravište i uživanje do određenog roka."

2:37 I Adam primi neke riječi od Gospodara svoga, pa mu On oprosti; On, doista, mnogo pokajanje prima i milostiv je.

2:38 Mi rekosmo: "Silazite iz njega svi! Od Mene će vam Uputa dolaziti, a oni koji Uputu Moju budu slijedili, ničega se neće bojati, niti će za bilo čim tugovati."

2:39 A oni koji ne budu vjerovali i dokaze i ajete Naše budu poricali bit će stanovnici Vatre; u njoj će vječno ostati.

2:35 Min mbii aan Aadama yah hoɗoy aljanna aan e debbo maa ñaamee toon ko welata on kala ɗo mbela-ɗon taa ɓado-ɗee kii lekki ndeen on jeyete e tooñɓe.

2:36 Seyɗaane hoomti ɓe haa yaltini ɓe e moƴƴere nde ɓe ngonndoo Min mbi'i ɓe njippo-ɗee ngonon añondirɓe keɓon ñiiɓal dow lesdi ndii e dakmitaare haa happu yonta.

2:37 Aadama heɓi konngi iwde e Joom mum O accani mo ko Kanko woni jaafotooɗo jurmotooɗo.

2:38 Min mbi'i njippo-ɗee toon onon fof so tawii Mi addii e mon peewal kala dewɗo peewal am ɓeen dey kulol alanaa ɓe kadi ɓe cunotaako.

2:39 Ɓeen yedduɓe penni maandeeji amen ko ɓeen ngoni yimɓe jayngol ko toon ɓe ñiiɓata.

2:35 და ვუთხარით: «ო, ადამ! შენ და შენი ცოლი (ჰავა) სამოთხეში დასახლდით და უხვად მიირთვით, სადაც რა გენებოთ, თუმცა ამ ხეს არ მიუახლოვდეთ, და არ გახდეთ უსამართლოთაგანი (ალლაჰის ურჩნი)».

2:36 და სატანამ შეაცდინა ისინი მისით [ამ ხით], (ჩააგონა მათ, რომ ამ ხისგან ეჭამათ), და გამოაძევა ისინი ორნი [ადამი და ევა] იმ ადგილიდან, სადაც იყვნენ [სამოთხიდან]. და ჩვენ [ალლაჰმა] ვუთხარით (ადამს, ევას და იბლისს): «დაეშვით (დედამიწაზე), ერთმანეთის მტრებად! თქვენთვის დედამიწაზე იქნება საცხოვრებელი ადგილი და სარგებლობა (მისი სიკეთეებით) განსაზღვრულ ვადამდე [განკითხვის დღემდე]».

2:37 და ადამმა მიიღო თავისი უფლისგან სიტყვები (შთაგონებით)(რათა მათით ალლაჰს მონანიებით მიმართოს და მისგან მიტევება ითხოვოს), და მან [ალლაჰმა] მიიღო მისი მონანიება, რადგან იგია მონანიების მიმღები, შემწყალებელი!

2:38 ვუბრძანეთ: «დაეშვით იქიდან (სამოთხიდან) ყველა ერთიანად! ვინც გაჰყვება ჩემგან ნაჩვენებ ჭეშმარიტ გზას მაშინ, როცა სწორი გზის მაჩვენებელი მოგევლინებათ, – მათთვის არც შიში იქნება, და არც დამწუხრდებიან».

2:39 ხოლო ისინი, რომლებიც ურწმუნოები გახდნენ და უარყვეს ჩვენი აიათები, სწორედ ისინი არიან ცეცხლის მკვიდრნი და იქ იქნებიან მარადჟამს.

2:35 Und Wir sagten: „O Adam, bewohne du und deine Gattin den (Paradies)garten, und esst von ihm reichlich, wo immer ihr wollt! Aber naht euch nicht diesem Baum, (denn) sonst gehört ihr zu den Ungerechten!“

2:36 Doch Satan ließ sie beide von ihr fallen, und da vertrieb er sie aus dem, worin sie (an Glückseligkeit) gewesen waren. Und Wir sagten: „Geht hinunter! Die einen von euch sind Feinde der anderen. Und auf der Erde sollt ihr Aufenthalt und Nießbrauch auf Zeit haben.“

2:37 Da empfing Adam von seinem Herrn Worte, und hierauf nahm Er seine Reue an. Wahrlich, Er ist ja der Reue-Annehmende und Barmherzige.

2:38 Wir sagten: „Geht alle hinunter von ihm (also dem Paradiesgarten). Wenn euch nun von Mir Rechtleitung zukommt, dann soll über diejenigen, die Meiner Rechtleitung folgen, keine Furcht kommen, noch sollen sie traurig sein.“

2:39 Und diejenigen, die ungläubig sind und Unsere Zeichen für Lüge erklären, das sind die Insassen des (Höllen)feuers. Sie werden ewig darin verweilen.

2:35 Και είπαμε: «Ω, Αδάμ, κατοίκησε εσύ και η σύζυγός σου στον Παράδεισο και φάτε απ' όπου θέλετε απ' αυτόν ελεύθερα με ευχαρίστηση και απόλαυση. Αλλά μην πλησιάσετε αυτό το δέντρο, ώστε να μην είστε ανάμεσα στους άδικους.»

2:36 Αλλά, ο Σατανάς τούς έκανε να πέσουν στην αμαρτία λόγω του (δέντρου, αφού τους ψιθύρισε να φάνε από αυτό) και έτσι τους έβγαλε από την ευδαιμονία που ζούσαν (στον Παράδεισο). Και είπαμε: «Κατεβείτε (όλοι σας στη Γη) ως εχθροί μεταξύ σας, και θα έχετε πάνω στη Γη τόπο κατοικίας και θα επωφεληθείτε από τα αγαθά της για κάποιο διάστημα.»

2:37 Έπειτα, ο Αδάμ έλαβε από τον Κύριό του λόγια (που θα πρέπει να πει, ώστε να τον συγχωρέσει). Και έτσι, αποδέχτηκε τη μεταμέλειά του. Στ’ αλήθεια, Αυτός είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

2:38 Είπαμε: «Κατεβείτε απ' αυτό το μέρος (τον Παράδεισο), όλοι σας. Και όταν η καθοδήγηση έλθει σ' εσάς από Μένα (μέσω των αποστόλων Μου), όποιοι ακολουθήσουν την καθοδήγησή Μου, δεν θα υπάρξει φόβος γι' αυτούς (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

2:39 Και όποιοι αρνηθούν την πίστη και διαψεύσουν τα Εδάφια (και τα Σημεία) Μας, αυτοί θα είναι οι κάτοικοι του Πυρός. Θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.»

2:35 और हमने कहा : ऐ आदम! तुम और तुम्हारी पत्नी जन्नत में निवास करो और दोनों उसमें से जहाँ से चाहो वहाँ से (आराम और) बहुतायत से खाओ। और तुम दोनों इस वृक्ष के क़रीब न जाना, अन्यथा तुम दोनों अत्याचारियों में से हो जाओगे।

2:36 तो शैतान ने दोनों को उससे फिसला दिया, चुनाँचे उन्हें उससे निकाल दिया, जिसमें वे दोनों थे और हमने कहा : उतर जाओ, तुम एक-दूसरे के शत्रु हो और तुम्हारे लिए धरती में एक समय[17] तक ठहरना तथा लाभ उठाना है।

2:37 फिर आदम ने अपने पालनहार से कुछ शब्द सीख लिए, तो उसने उसकी तौबा क़बूल कर ली। निश्चय वही है जो बहुत तौबा क़बूल करने वाला, अत्यंत दयावान्[18] है।

2:38 हमने कहा : सब के सब इससे उतर जाओ। फिर यदि तुम्हारे पास मेरी ओर से कोई मार्गदर्शन आए, तो जिसने मेरे मार्गदर्शन का पालन किया, तो उनपर न कोई डर है और न वे शोकाकुल होंगे।

2:39 तथा जिन्होंने कुफ़्र किया और हमारी आयतों को झुठलाया, वही लोग आग (नरक) वाले हैं, वे उसमें हमेशा रहने वाले हैं।

2:35 E abbiamo detto: «O Ǣdem ( آدَم ), abita con tua moglie in Paradiso, e nutritevi in tranquillità e a vostro piacere, e non avvicinatevi a quest’albero, affinché non siate tra gli ingiusti.”

2:36 Satana الشَّيْطَانُ li sviò e li allontanò dal luogo in cui si trovavano. E dicemmo: «Scendete da qui, nemici l’uno dell’altra! E sulla terra avrete dimora e cibo fino a un termine stabilito!»

2:37 Poi Ǣdem ( آدَم ) ricevette delle parole dal suo Dio, e Lui li perdonò. In verità Lui è Colui che accoglie il pentimento, il Misericordioso.

2:38 Dicemmo: «Scendete tutti da esso (il Paradiso), e quando vi raggiungerà una direttiva da parte Mia, quelli che seguono la retta via non avranno da temere, e non si rattristeranno.

2:39 E quelli che non credono e smentiscono i Nostri Segni, quelli saranno gente del Fuoco e lì resteranno eternamente.

2:35 35. Ir Mes tarėme: „Adamai (Adomai), gyvenk tu ir tavo žmona Rojuje ir maitinkitės abu laisvai, mėgaudamiesi ir gėrėdamiesi, tuo, kas ten yra, ir kur tik panorėsite, bet nesiartinkite prie šio medžio, nes jūs abu tapsite Zalimūn (nusidėjėliais).“

2:36 36. Tada Šaitan (Šėtonas) privertė juos paslysti iš ten (Rojaus) ir išleisdamas juos iš buvimo vietos. Mes tarėme: „Nusileiskite jūs, visi, priešiški vieni kitiems. Žemėje bus buveinė jums ir laikinas malonumas.“

2:37 37. Tada Adamas (Adomas) gavo iš savo Viešpaties Žodžius [6]. Ir jo Viešpats atleido jam (priėmė jo atgailą). Iš tiesų, Jis – Tas, Kuris atleidžia (priima atgailą), Gailestingiausiasis.

2:38 38. Mes tarėme: „Nusileiskite visi jūs iš šios vietos (Rojaus). Ir kada bepasiektų jus Mano Vedimas, ir kas bepasektų Mano Vedimu, nebus jiems baimės ir jie nesielvartaus.

2:39 39. Bet tie, kurie netiki ir neiga Mūsų Ajat (įrodymus, įkalčius, eilutes, pamokas, ženklus, apreiškimus ir t. t.), – jie yra Ugnies gyventojai. Jie gyvens ten amžinai.

2:35 Ni jenne: "Yaa Aadam! Atiifi haati manaa tee (hawwaa'i) jannata keessa jiraadhaa. Ishee irraa bal'oo haala taateen iddoo feetanii nyaadhaa. Mukattii tanatti immoo hin dhiyaatinaa, Yoos miidhaa hojjattoota irraa taatan."

2:36 Shayxaannis ishee (jannata) irraa isaan mucucaachise.[14] Waan isaan isa keessa turan irraas isaan baase. Nutis ni jenne: "gariin keessan gariif diina ta’aa gadi bu’aa. Isiniifi dachii keessa iddoo qubannootaafii qananii hanga yeroo murtaa’eetu jira."

2:37 Aadam Gooftaa isaa irraa jechoota fudhatee, [15] sana booda [Rabbiin] dhiifama isaaf godhe. Inni (Rabbiin) Isatu akkaan tawbaa qeebalaa, akkaan rahmata godhaadha.

2:38 Nuti ni jenne: "Hundi keessanuu ishee (jannata) irraa gadi bu’aa. Ergasii yoo Anarraa qajeelfamni isiniif dhufe, namni qajeelfama kiyya hordofe sodaan isaan irra hin jiru; isaan hin gaddanis." [16]

2:39 Warri kafaranii aayatoota keenya kijibsiisan, isaan sun warra ibiddaati, Isaan ishee keessatti hafoodha.

2:35 И Мы сказали: «О Адам! Поселитесь ты и твоя жена в Раю и ешьте оттуда вдоволь, где пожелаете, но не приближайтесь к этому древу, иначе вы окажетесь из несправедливых».

2:36 Но шайтан заставил их оступиться из-за него [дерева] и вывел их оттуда, где они пребывали. И Мы сказали: «Низвергнитесь, врагами друг другу! И на земле для вас — место пребывания и пользование [благами] до поры».

2:37 Адам получил от своего Господа слова, и Он принял его покаяние. Воистину, Он — Принимающий покаяние, Милующий.

2:38 Мы сказали: «Низвергнитесь оттуда все! И когда придёт к вам от Меня руководство, то те, которые последует Моему руководству, — не будет над ними страха, и они не опечалятся».

2:39 А те, которые отвергли веру и сочли Наши знамения ложью, такие — обитатели адского огня; они — пребывающие в нём вечно.

2:35 И Ми рекосмо: "О Адаме, настаните се ти и супруга твоја у Рају и једите у њему где год желите, али се овоме дрвету не приближавајте да не постанете неправедни."

2:36 Али, Сотона их наведе на грех због дрвета и изведе их из Раја у којем су били. Ми рекосмо: „Сиђите!, једни другима ћете бити непријатељи. До одређеног времена на Земљи је ваше боравиште и неко време уживања."

2:37 И Адам прими неке речи од Господара свога, па му Он опрости; Он је, заиста, Онај Који стално прима покајања, Милостиви.

2:38 Ми рекосмо: "Силазите из њега сви! Од Мене ће вам Упута долазити, а они који Упуту Моју буду следили, ничега се неће бојати, нити ће за било чим туговати."

2:39 А они који не буду веровали и доказе и речи Наше буду порицали биће становници Ватре; у њој ће вечно остати.

2:35 Na tulisema: Ewe Adam! Kaa wewe na mkeo katika Bustani, na kuleni humo maridhawa popote mpendapo, lakini msiukaribie mti huu tu; mkawa katika wale waliodhulumu.

2:36 Lakini Shetani aliwatelezesha hao wawili na akawatoa katika waliyokuwamo, na tukasema: Shukeni, nanyi ni maadui nyinyi kwa nyinyi. Katika ardhi yatakuwa makazi yenu na starehe kwa muda.

2:37 Kisha Adam akapokea maneno kutoka kwa Mola wake Mlezi, na Mola wake Mlezi akamkubalia toba yake; Hakika Yeye ndiye Mwingi wa kukubali toba, Mwenye kurehemu.

2:38 Tukasema: Shukeni nyote kutoka humo; na kama ukikufikieni uongofu utokao kwangu, basi watakaofuata uongofu wangu huo, haitakuwa hofu juu yao wala hawatahuzunika.

2:39 Na wenye kukufuru na kuzikanusha ishara zetu, hao ndio watu wa Motoni, wao watadumu humo.

2:35 Och vi sa: ”Adam! Bo du och din hustru i paradiset och ät fritt var ni än vill. Men närma er inte detta träd, för då blir ni orättfärdiga.”

2:36 Men Satan fick dem att fela genom det och drev ut dem därifrån. Då sa vi: ”Ned med er! Ni ska vara fiender till varandra. På jorden ska ni ha er boplats, och där kan ni njuta av tillvaron under en bestämd tid.”

2:37 Sedan mottog Adam [ångerns] ord från sin Herre som tog emot hans ånger. Han är förvisso den som ständigt godtar ånger, den Barmhärtige.

2:38 Vi sa: ”Ned med er därifrån allesammans! När än min vägledning kommer till er ska den som följer min vägledning varken känna rädsla eller tyngas av sorg.

2:39 Men de som är otrogna och påstår att våra budskap är lögn kommer att träda in i elden. Där ska de förbli.”

2:35 Ve demiştik ki: "Ey Âdem! Sen ve eşin Cennet'e yerleşin, dilediğiniz yerden bol bol yiyin. Yalnız şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz."

2:36 Derken şeytan oradan ikisinin de ayağını kaydırdı, onları bulundukları yerden çıkardı. Biz de onlara: "Birbirinize düşman olarak inin, yeryüzünde sizin için bir barınak ve belli bir süreye kadar orada yaşamak vardır." dedik.

2:37 Derken, Âdem (vahy yoluyla) Rabbinden birtakım kelimeler aldı, (onlarla amel edip Rabbine yalvardı). O da bunun üzerine tövbesini kabul etti. Şüphesiz O, tövbeleri çok kabul edendir, çok bağışlayandır.

2:38 Dedik ki: "Hepiniz oradan (Cennet'ten) inin.Tarafımdan size bir yol gösterici gelir de kim ona uyarsa, onlar için hiçbir korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir."

2:39 Ayetlerimizi yalanlayıp, inkâr edenler cehennemliktirler. Onlar, orada ebedi kalacaklardır.

2:35 اور ہم نے کہہ دیا کہ اے آدم! تم اور تمہاری بیوی جنت میں رہو[1] اور جہاں کہیں سے چاہو بافراغت کھاؤ پیو، لیکن اس درخت کے قریب بھی نہ جانا[2] ورنہ ﻇالم ہوجاؤ گے

2:36 لیکن شیطان نے ان کو بہکا کر وہاں سے نکلوا ہی دیا[1] اور ہم نے کہہ دیا کہ اتر جاؤ! تم ایک دوسرے کے دشمن ہو[2] اور ایک وقت مقرر تک تمہارے لئے زمین میں ٹھہرنا اور فائده اٹھانا ہے

2:37 آدم (علیہ السلام) نے اپنے رب سے چند باتیں سیکھ لیں[1] اور اللہ تعالیٰ نے ان کی توبہ قبول فرمائی، بےشک وہی توبہ قبول کرنے واﻻ اور رحم کرنے واﻻ ہے۔

2:38 ہم نے کہا تم سب یہاں سے چلے جاؤ، جب کبھی تمہارے پاس میری ہدایت پہنچے تو اس کی تابعداری کرنے والوں پر کوئی خوف وغم نہیں۔

2:39 اور جو انکار کرکے ہماری آیتوں کو جھٹلائیں، وه جہنمی ہیں اور ہمیشہ اسی میں رہیں گے۔[1]

20:115 Ne e porositëm edhe Ademin më parë, por ai harroi e nuk qe i vendosur (në ruajtjen e porosisë).

20:116 Kur u thamë melekëve: "Bjerini në sexhde Ademit!", të gjithë ranë në sexhde, përveç Iblisit, i cili kundërshtoi.

20:117 Ne thamë: "O Adem, ky është armiku yt dhe i gruas sate, prandaj ruajuni që të mos ju nxjerrë kurrsesi nga Xheneti e të vuash pastaj!

20:118 Aty nuk do të jesh i uritur e as i zhveshur

20:119 dhe se s'do të kesh as etje e as vapë."

20:120 Por shejtani e cyti atë: "O Adem, a dëshiron të të tregoj pemën e përjetësisë dhe të një mbretërie që nuk shuhet kurrë?"

20:121 Atëherë, ata të dy hëngrën nga pema e iu zbuluan pjesët e turpshme, prandaj nisën të mbulohen me gjethet e Xhenetit. Ademi e kundërshtoi Zotin e vet, kështu që u shmang nga rruga e drejtë.

20:122 Pastaj, Zoti i tij e zgjodhi atë, ia pranoi pendimin dhe e udhëzoi.

20:123 Ai tha: "Zbritni së andejmi që të gjithë! Ju do të jeni armiq të njëri-tjetrit. Kur t'ju vijë udhëzimi nga Unë, ai që do ta ndjekë udhëzimin Tim, as do të humbasë e as do ta zërë mjerimi.

20:115 আর নিশ্চয়ই আমি পূর্বে আদমের কাছে (একটি নির্দিষ্ট গাছের ফল না খাওয়ার) অঙ্গীকার নিয়েছিলাম; কিন্তু সে ভুলে গিয়েছিল এবং আমি তার মধ্যে দৃঢ় সংকল্প পাইনি।

20:116 আর (হে রাসূল! স্মরণ করো:) যখন আমি ফিরিশতাদের বললাম, ‘তোমরা আদমকে সিজদা করো’, তখন তারা সবাই সাজদা করল; কিন্তু ইবলীস অস্বীকার করল।

20:117 অতঃপর আমি (আদমকে ডেকে) বললাম: ‘হে আদম, নিশ্চয় এ ইবলীস তোমার ও তোমার স্ত্রীর শত্রু। সুতরাং সে যেন (কুমন্ত্রণা দিয়ে) তোমাদের উভয়কে জান্নাত থেকে কিছুতেই বের করে না দেয়, তাহলে তোমরা দুর্ভোগ পোহাবে।’

20:118 ‘নিশ্চয় তোমার জন্য (জান্নাতে) এ ব্যবস্থা রয়েছে যে, ‘তুমি সেখানে ক্ষুধার্তও হবে না এবং নগ্নও হবে না।’

20:119 এবং সেখানে তুমি তৃষ্ণার্ত হবে না এবং রৌদ্রের তাপে কষ্টও পাবে না।

20:120 অতঃপর শয়তান তাকে (আদমকে) কুমন্ত্রণা দিল এবং তাকে বললো: ‘হে আদম, আমি কি তোমাকে বলে দিব, অমর গাছ(২১) এবং অক্ষয় রাজত্ব সম্পর্কে?’

20:121 অতঃপর তারা উভয়েই (আদম ও হাওয়া) সে গাছ থেকে ফল খেলো। ফলে তাদের উভয়ের লজ্জাস্থান তাদের সামনে প্রকাশ হয়ে পড়লো এবং তারা জান্নাতের গাছের পাতা ছিঁড়ে তা দিয়ে নিজেদেরকে আবৃত করতে লাগলো। এভাবে আদম তার রবের হুকুম অমান্য করলো; ফলে সে বিভ্রান্ত হলো।

20:122 এরপর তার রব তাকে (ক্ষমা ও অনুগ্রহ দানের জন্য অথবা নবী হিসেবে) মনোনীত করলেন। তিনি তার তাওবা কবুল করলেন এবং তাকে পথনির্দেশ করলেন।

20:123 আল্লাহ (আদম ও হাওয়াকে) বললেন: ‘তোমরা উভয়েই জান্নাত হতে এক সাথে (জমিনে) নেমে যাও। তোমরা একে অপরের শত্রু। অতঃপর যখন তোমাদের কাছে আমার পক্ষ থেকে হিদায়াত আসবে, তখন যে আমার হিদায়াতের অনুসরণ করবে সে বিপথগামী হবে না এবং (আখিরাতে শাস্তির সম্মুখীন হয়ে) দুর্ভাগাও হবে না।

20:115 A Ademu smo odmah u početku naredili, ali on je zaboravio i nije odlučan bio.

20:116 A kad smo melekima rekli: “Sedždu učinite Ademu!”, svi su sedždu učinili, samo Iblis nije htio.

20:117 “O Ademe”, rekli smo, “ovaj je doista neprijatelj tebi i tvojoj ženi, zato nikako ne dozvoli da on bude uzrok vašem izlasku iz Dženneta, pa da se onda mučiš.

20:118 U njemu nećeš ni ogladnjeti, ni go biti,

20:119 u njemu nećeš ni ožednjeti, ni žegu osjetiti.”

20:120 Ali šejtan ga poče nagovarati i govoriti: “O Ademe, hoćeš li da ti pokažem drvo besmrtnosti i carstvo koje neće nestati?”

20:121 I njih dvoje pojedoše s njega i ukazaše im se stidna mjesta njihova, pa počeše po sebi lišće džennetsko stavljati – tako Adem nije Gospodara svoga poslušao i s Puta je skrenuo.

20:122 Poslije ga je Gospodar njegov izabranikom učinio, pa mu oprostio i na Pravi put ga uputio.

20:123 “Izlazite iz njega svi”, reče On, “jedni drugima ćete neprijatelji biti! Od Mene će vam uputa dolaziti, i onaj ko bude slijedio uputu Moju neće zalutati i neće nesretan biti.

20:115 A Adamu smo odmah u početku naredili, ali on je zaboravio i nije odlučan bio.

20:116 A kad smo anđelima rekli: “Poklonite se Adamu!” svi se pokloniše, samo Iblis nije htio.

20:117 “O Adame,” rekli smo, “ovaj je doista neprijatelj tebi i tvojoj ženi, zato nikako ne dozvoli da on bude uzrok vašem izlasku iz Raja, pa da se onda mučiš.

20:118 U njemu nećeš ni ogladnjeti, ni gol biti,

20:119 u njemu nećeš ni ožednjeti, ni žegu osjetiti.”

20:120 Ali vrag ga poče nagovarati i govoriti: “O Adame, hoćeš li da ti pokažem drvo besmrtnosti i carstvo koje neće nestati?”

20:121 I njih dvoje pojedoše s njega i ukazaše im se stidna mjesta njihova, pa počeše po sebi lišće rajsko stavljati – tako Adam nije Gospodara svoga poslušao i s Puta je skrenuo.

20:122 Poslije ga je Gospodar njegov izabranikom učinio, pa mu oprostio i na Pravi put ga uputio.

20:123 “Izlazite iz njega svi,” reče On, “jedni drugima ćete neprijatelji biti! Od Mene će vam uputa dolaziti, i onaj tko bude slijedio uputu Moju neće zalutati i neće nesretan biti.

20:115 Gooŋɗii min ngaadondiri e Aadama ko adii o yejjiti Min keɓanaani mo pellital.

20:116 Tuma Nde Men Daalannoo maleylaaji ɗi cujjanee Aadama, ɓe cujji si wanaa Ibliisa o salii.

20:117 Men Daali: "eeyma Aadama, pellet, ooɗoo ko o gaño maa aan e sonnaajo maa on, wota o yaltin on dey ka Aljanna sakko tampaa".

20:118 Pellet, no woodanmaa nde a heegetaake nder ton a holataa kadi.

20:119 Pellet, an a ɗomɗetaake nde ton e wuletaake kadi.

20:120 Seytaane sonwonsini faade e makko; o wi'i: eeyma Aadama,hara yo mi tinndine e leggal luttineede ngal e laamu ngu follotaako ngu?"

20:121 Ɓe ñaami e maggal, feeñani ɓe mettefooji maɓɓe ɗin, ɓe naati e suddirgol e dow maɓɓe immorde e kaaki Aljanna o, Aadama yeddi Joomi makko o majji.

20:122 Refti Joomi makko Suɓii mo, o Tuubini mo o Feewni [mo].

20:123 O Daali: "njippee toon, onon fof yoga e mo'on ko añɓe yoga. Si tawii tun aroyii e mo'on immorde e am peewnoowo kala jokkuɗo Peewal Am ngal o majjataa o malkisataake kadi".

20:115 და ჭეშმარიტად, ჩვენ აღთქმა მივეცით ადამს უწინ [როცა ის იყო სამოთხეში] [რომ ის არ შეჭამდა მითითებული ხის ნაყოფს]; მას კი დაავიწყდა იგი და ვერ ვპოვეთ ის მტკიცე [ცდუნების წინააღმდეგ გასამკლავებლად].

20:116 და აი, როდესაც ჩვენ [ალლაჰმა] ანგელოზებს ვუთხარით: «თავი დაუხარეთ ადამს [რათა ამით პატივი მიაგოთ მას და მისი უპირატესობა გამოავლინოთ]!» — მათ ყველამ თავი დაუხარა, გარდა იბლისისა, რომელმაც (შურის გამო) უარი თქვა ამის შესრულებაზე.

20:117 ჩვენ ვუთხარით: «ო, ადამ, ჭეშმარიტად, ის [იბლისი] მტერია შენი და შენი ცოლის. და ნუ (დაუშვებთ, რომ) გაგაძევებთ თქვენ სამოთხიდან, თორემ უბედური იქნები.

20:118 რადგან შენთვის იქ [სამოთხეში] არის ის, რომ არ იშიმშილო და არც შიშველი იყო.

20:119 და ჭეშმარიტად, შენ იქ არც წყურვილი შეგაწუხებს [სამოთხეში] და არც მზის სიცხე».

20:120 აცდუნა იგი [ადამი] ეშმაკმა და უთხრა: «ჰეი, ადამ! გინდა გაჩვენო ხე მარადისობისა და სამეფო, რომელიც არ გაცამტვერდება?».

20:121 და მათ [ადამმა და ევამ] ჭამეს მისგან და გამოუჩნდათ მათ თავიანთი სასირცხო ადგილები. დაიწყეს სამოთხის ფოთლების მიფარება სხეულზე. ეურჩა ადამი თავის ღმერთს და შეცდა [ალლაჰმა აუკრძალა შეეჭამა იმ ხის ნაყოფი].

20:122 შემდეგ მისმა უფალმა [ადამი] გამოარჩია [წინასწარმეტყველად], მიიღო მისი მონანიება და სწორ გზაზე დააყენა.

20:123 (ალლაჰმა) უთხრა (ადამსა და ჰავას): «ჩადით ორივენი იქიდან [სამოთხიდან] (იბლისთან ერთად), როგორც ერთმანეთის მტრები. ხოლო როდესაც თქვენთან ჩემგან ხელმძღვანელობა მოვა, ვინც ჩემს ხელმძღვანელობას გაჰყვება, ის არც ამქვეყნად შეცდება და არც მარადიულ ცხოვრებაში იქნება უბედური.

20:115 Und Wir hatten bereits zuvor Adam eine Verpflichtung auferlegt. Aber er vergaß (sie), und Wir fanden bei ihm keine Entschlossenheit.

20:116 Und (gedenke) als Wir zu den Engeln sagten: „Werft euch vor Adam nieder.“ Da warfen sie sich nieder, außer Iblis. Er weigerte sich.

20:117 Da sagten Wir: „O Adam, dieser (da) ist dir und deiner Gattin fürwahr ein Feind. So soll er euch beide ja nicht aus dem (Paradies)garten vertreiben, denn sonst wirst du unglücklich sein.

20:118 Wahrlich, es ist dir gewährt, dass du darin weder hungerst noch nackt bist,

20:119 und dass du darin weder dürstest noch Sonnenhitze erleidest.“

20:120 Da flüsterte ihm aber der Satan ein und sagte: „O Adam, soll ich dich auf den Baum der Ewigkeit hinweisen und auf eine Herrschaft, die nicht vergeht?“

20:121 So aßen sie beide davon, und da entblößte sich ihre Blöße sichtbar, und sie begannen, Blätter des (Paradies)gartens auf sich zusammenzuheften. Und Adam hatte sich seinem Herrn widersetzt, und so fiel er in Verirrung.

20:122 Hierauf erwählte ihn sein Herr aus, und so vergab Er ihm (und nahm seine Reue an) und leitete (ihn) recht.

20:123 Er sagte: „Geht beide hinunter von ihm (also dem Paradiesgarten). Die einen von euch sind Feinde der anderen. Doch wenn dann von Mir Rechtleitung zu euch kommt, dann wird derjenige, der Meiner Rechtleitung folgt, nicht irregehen und nicht unglücklich sein.“

20:115 Πράγματι, είχαμε διατάξει τον Αδάμ πριν, (να μη φάει από ένα δέντρο), αλλά ξέχασε (την εντολή Μας και έφαγε αφού του ψιθύρισε ο Σατανάς), και δεν τον είδαμε να έχει δύναμη αποφασιστικότητας (να τηρήσει αυτό που τον διατάξαμε).

20:116 Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπαμε στους Αγγέλους: «Πέστε όλοι σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος) ενώπιον του Αδάμ (ως χαιρετισμό και τιμή προς αυτόν, και όχι λατρεία).» Έτσι, έπεσαν όλοι σε Σιτζούντ στάση, εκτός από τον Ιμπλίς (Σατανά, που ήταν τζινν και όχι Άγγελος), που αρνήθηκε (και έγινε αλαζονικός).

20:117 Είπαμε: «Ω, Αδάμ! Αυτός (ο Σατανάς) είναι ένας εχθρός για σένα και τη σύζυγό σου, οπότε μην τον αφήσεις να σας διώξει από τον Παράδεισο (με τους ψιθύρους του για διάπραξη αμαρτιών), γιατί τότε θα πέσεις σε δυστυχία.

20:118 Για σένα (ως εύνοια από Μας) είναι ότι δε θα πεινάς μέσα του (Παραδείσου), ούτε θα είσαι γυμνός (λόγω έλλειψης ρουχισμού).

20:119 Και ότι δε θα διψάς μέσα του (Παραδείσου), ούτε θα υποφέρεις από καμία ζέστη.»

20:120 Αλλά ο Σατανάς του ψιθύρισε και είπε: «Ω, Αδάμ! Να σου δείξω το δέντρο της αιωνιότητας και ένα βασίλειο που δε θα τελειώνει ποτέ;»

20:121 Έτσι, έφαγαν απ' αυτό (το δέντρο), και έτσι, τα απόκρυφα σημεία τους έγιναν φανερά σ’ αυτούς (αφού αφαιρέθηκε το κάλυμμα -ή το φως- που τα έκρυβε), και άρχισαν να τα καλύπτουν με τα φύλλα του Παραδείσου. Ο Αδάμ παράκουσε την εντολή του Κυρίου του, και έτσι ξεπέρασε τα όρια (του επιτρεπτού γι' αυτόν, και έκανε αυτό που δεν έπρεπε να κάνει).

20:122 Έπειτα, ο Κύριός του τον επέλεξε, δέχτηκε τη μεταμέλειά του και τον καθοδήγησε.

20:123 (Ο Αλλάχ) Είπε: «Πέστε όλοι μαζί απ' αυτόν (τον Παράδεισο προς τη γη), ως εχθροί ο ένας για τον άλλον (ο Σατανάς είναι εχθρός για τους ανθρώπους, και το αντίστροφο). Και αν θα σας έλθει μία καθοδήγηση από Εμένα, τότε όποιος ακολουθήσει την καθοδήγησή Μου, δε θα παραστρατήσει (από την αλήθεια), ούτε θα ταλαιπωρηθεί (από την τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή).

20:115 और निःसंदेह हमने इससे पहले आदम को ताकीद की, फिर वह भूल गया और हमने उसमें कोई दृढ़ संकल्प नहीं पाया ।

20:116 तथा जब हमने फ़रिश्तों से कहा : आदम को सजदा करो। तो उन्होंने सजदा किया, सिवाय इबलीस के, उसने इनकार किया।

20:117 तो हमने कहा : निःसंदेह यह तुम्हारा और तुम्हारी पत्नी का दुश्मन है, इसलिए कहीं तुम दोनों को जन्नत से न निकलवा दे कि तुम मुसीबत में पड़ जाओगे।

20:118 निःसंदेह तुम्हारे लिए यह है कि तुम इसमें न भूखे होगे और न नग्न होगे।

20:119 और यह कि निश्चय ही तुम इसमें न प्यासे होगे और न धूप खाओगा।

20:120 तो शैतान ने उसके दिल में विचार डाला, कहने लगा : ऐ आदम! क्या मैं तुम्हें अनंत जीवन का वृक्ष और ऐसा राज्य दिखाऊँ जो कभी पुराना न हो?

20:121 अंततः उन दोनों ने उसमें से खा लिया, तो उन दोनों के लिए उनके गुप्तांग प्रकट हो गए और वे दोनों अपने ऊपर जन्नत के पत्ते चिपकाने लगे और आदम ने अपने रब की अवज्ञा की, तो वह भटक गया।

20:122 फिर उसके रब ने उसे चुन लिया, तो उसकी तौबा क़बूल कर ली और उसे मार्गदर्शन प्रदान किया।

20:123 फरमाया : तुम दोनों यहाँ से एक साथ उतर जाओ, तुम एक-दूसरे के शत्रु हो। फिर अगर कभी मेरी ओर से तुम्हारे पास कोई हिदायत आए, तो जो कोई मेरी हिदायत पर चला, तो न वह भटकेगा और न मुसीबत में पड़ेगा।

20:115 E avevamo già avvertito Ǣdem (آدَم), ma se ne dimenticò e non notammo in lui ferma volontà.

20:116 E quando dicemmo agli angeli: «Prosternatevi di fronte ad Ǣdem» si prosternarono tutti, eccetto Iblīs, che si rifiutò.

20:117 Dicemmo: «O Ǣdem ( آدَم ﴾117﴿ Dicemmo: «O Ǣdem ( آدَم ), in verità questo è nemico tuo e di tua moglie: che non vi faccia uscire dal Paradiso, perché ne soffrirai!

20:118 In verità lì non sentirai fame e non resterai nudo;

20:119 in verità in quel luogo tu non avrai sete né soffrirai il caldo.”

20:120 Satana lo tentò. Disse: «O Ǣdem, vuoi che ti indichi l’albero dell’eternità e un regno immortale?»

20:121 Così ne mangiarono i frutti, e si mostrarono a loro le loro intimità e ci misero sopra foglie del Paradiso. E Ǣdem disobbedì al suo Dio, e si lasciò tentare.

20:122 Poi il suo Dio lo prescelse e lo perdonò mettendolo sulla retta via.

20:123 Disse: «Discendetene tutti (dal Paradiso), siete gli uni nemici degli altri. Ma se arriverà da parte Mia una illuminazione, colui che seguirà il Mio sentiero non perderà la retta via, né soffrirà.

20:115 115. Ir iš tiesų, Mes sudarėme sutartį su Adamu (Adomu) anksčiau, tačiau jis pamiršo, ir Mes neradome pas jį jokios tvirtos valios.

20:116 116. Ir (atmink), kai Mes tarėme angelams: „Nusižeminkite Adamui (Adomui).“ Jie (visi) nusižemino, išskyrus Iblis (Šėtonas) atsisakė.

20:117 117. Tada Mes tarėme: „Adamai (Adomai), iš tiesų, tai yra tavo ir tavo žmonos priešas. Taigi neleisk jam jūsų abiejų ištraukti iš Rojaus, kad netektų jums griaužtis.“

20:118 118. Iš tiesų, tu turi (Mūsų pažadą), kad niekada nebūsi tenais alkanas, nei nuogas.

20:119 119. Ir tu nekentėsi troškulio tenais, nei saulės kaitros.

20:120 120. Tada Šaitan (Šėtonas) pašnabždėjo jam, sakydamas: „Adamai (Adomai), ar nuvesti tave prie Amžinybės Medžio ir į karalystę, kuri niekada neišsenka?“

20:121 121. Tada jie abu valgė nuo medžio, ir taip jų privačios vietos tapo atviros jiems, ir jie pradėjo dangstytis su Rojaus lapais, kad užsidengtų. Taigi Adamas (Adomas) nepakluso savo Viešpačiui, taigi jis paklydo.

20:122 122. Tada jo Viešpats pasirinko jį ir atsigręžė į jį su atlaidumu, ir suteikė jam teisingą vedimą.

20:123 123. Jis (Allahas) tarė: „Leiskitės (iš Rojaus į žemę) jūs abudu, kartu, kai kurie iš jūsų yra priešai vieni kitiems. Tada, jei jus pasieks Mano teisingas vedimas, tada – tas, kas seka Mano Teisingu Vedimu, nei paklys, nei bus apimtas sielvarto.

20:115 Dhugumatti, san dura Aadamitti beeksisa goonee, dagatee ture, Nuti kutannoo isaaf hin argine. [16]

20:116 Yeroo maleykotaan “Aadamiif sujuudaa” jenne (yaadadhu). Ibliisa malee sujuuda bu’an. Inni ni dide. [17]

20:117 Ni jenne: “Yaa Aadam! Dhugumatti kun diina keetiifi (diina) niitii teetiiti, Jannata keessaa akka isin lamaanuu hin baafne; (yoo jannataa baate) ni rakkatta.

20:118 Dhugumatti, ati ishee (jannata) keessatti beela’uu dhabuufi daaruu dhabuunis siif jira. (Rabbiin sirazaqa ni nyaattaa, ni uffatta).

20:119 Ammas ati ishee keessatti dheebochuu dhabuufi aduun gubachuu dhabuunis siif jira.” (ni dhuuyda, siif gaaddiseeffama).

20:120 Sheyxaanni gara isaatti hasaasee: nijedhe “Yaa Aadam! Gara muka (as keessa) turiinsaatiifi mootummaa hin dhabamne irratti si qajeelchuu?” [18]

20:121 Isaan lamaan ishee (mukattii irraadhoowwaman) irraa nyaatani; qaamni saalaa isaanii isaaniif mul’atte; baala jannataa irraa uf irratti maxxansuu eegalan, Aadam (ajaja) Gooftaa isaa didee dogoggore.

20:122 Eegasii Rabbiin isaa isa filatee, isaaf tawbaa qeebalee isa qajeelche.

20:123 (Rabbiin) ni jedhe: “ isin lamaanuu waliin ishee (jannata) irraa (gara dachii) gadi bu’aa, Gariin keessan gariif diina ta’aatii, Ergasii yoo Ana irraa qajeelfamni isinitti dhufe, namni qajeelfama kiyya hordofe hin jallatu; hin rakkatus. [19]

20:115 Прежде Мы уже взяли с Адама завет, но он позабыл, и Мы не нашли в нём решимости.

20:116 И вот Мы сказали ангелам: «Падите ниц перед Адамом!» — и они пали ниц, кроме Иблиса — он отказался.

20:117 И Мы сказали: «О Адам! Воистину, это — враг тебе и твоей жене, так пусть же он не выведет вас обоих из Рая, иначе ты окажешься несчастным!

20:118 Воистину, ты не будешь голодать в нём и не будешь нагим.

20:119 И воистину, ты не испытаешь в нём жажды и не ощутишь зноя».

20:120 Но шайтан нашептал ему, сказав: «О Адам! Не указать ли тебе на Древо вечности и на владычество, которое не исчезнет?»

20:121 И они оба вкусили от него, и им открылась их нагота, и они принялись прикрывать себя листьями Рая. И Адам ослушался своего Господа и впал в заблуждение.

20:122 Затем его Господь избрал его, принял его покаяние и наставил.

20:123 Он сказал: «Низойдите отсюда оба, вместе! Вы — враги друг другу. Но если придёт к вам от Меня руководство, то тот, кто последует Моему руководству, не собьётся с пути и не будет несчастным.

20:115 А Адаму смо одмах у почетку наредили, али он је заборавио и није одлучан био.

20:116 А кад смо казали анђелима: „Поклоните се Адаму!“ Они сви ничице падоше, осим Сотоне који је то одбио.

20:117 „О Адаме!“ Рекли смо, „овај је заиста непријатељ теби и твојој жени, зато никако не дозволи да због њега будете истерани из Раја, па да се онда мучиш.

20:118 У Рају нећеш никад огладнити нити го бити,

20:119 нити ћеш у њему ожеднити, нити врелину осетити.“

20:120 Али Сотона поче да га наговара и говори: „О Адаме, хоћеш ли да ти покажем дрво бесмртности и царство које неће да нестане?“

20:121 И њих двоје поједоше са дрвета и указаше им се њихова стидна места па почеше да стављају по њима рајско лишће. Адам није свога Господара послушао, па је скренуо.

20:122 После га је његов Господар изабраником учинио, и опростио му је, и на Прави пут упутио.

20:123 „Напустите Рај сви“, рече Аллах, „једни другима ћете да будете непријатељи! Од Мене ће да вам долази Упута, и онај ко буде следио Моју Упуту неће да залута и неће да буде несрећан.

20:115 Na hapo zamani tuliagana na Adam, lakini alisahau, wala hatukupata kwake azimio kubwa.

20:116 Na tulipowaambia Malaika: Msujudieni Adam! Wakasujudu, isipokuwa Iblisi, alikataa.

20:117 Tukasema: Ewe Adam! Hakika huyu ni adui yako na wa mkeo. Basi asiwatoe katika Bustani hii, mkaingia mashakani.

20:118 Hakika humo hutakuwa na njaa wala hutakuwa uchi.

20:119 Na hakika hutapata kiu humo wala hutapata joto.

20:120 Lakini Shetani alimtia wasiwasi, akamwambia: Ewe Adam! Nikujulishe mti wa kuishi maisha ya milele na ufalme usiokoma?

20:121 Basi wakaula wote wawili, na uchi wao ukawadhihirikia na wakaanza kujibandika majani ya Bustanini. Na Adam akamuasi Mola wake Mlezi, na akapotea njia.

20:122 Kisha Mola wake Mlezi akamteua, na akamkubalia toba yake, na akamwongoa.

20:123 Akasema: Ondokeni humo nyote, hali ya kuwa ni maadui nyinyi kwa nyinyi. Na ukiwafikia uongofu kutoka kwangu basi atakayeufuata uongofu wangu, hatapotea wala hatataabika.

20:115 Vi hade tidigare förmanat Adam [att inte äta av trädet], men han glömde, och vi såg att han saknade fast beslutsamhet.

20:116 Berätta om när vi sa till änglarna: ”Fall ned inför Adam!” De föll alla ned, utom Iblīs – han vägrade.

20:117 Då förkunnade vi: ”Adam! Han är en fiende till dig och din hustru. Låt honom inte driva er ut ur paradiset, för då går du en plågsam tid till mötes.

20:118 Där ska du varken känna hunger eller sakna något att skyla dig med.

20:119 Och du ska inte heller känna törst där eller plågas av solens hetta.”

20:120 Men Satan förledde honom och sa: ”Adam, ska jag inte visa dig trädet [vars frukter] ger evigt liv och ett rike som aldrig tar slut?”

20:121 Och så åt de av det, och deras nakenhet blottades för dem, så de började täcka sig med löv från paradiset. Ja, Adam trotsade sin Herre och överträdde förbudet.

20:122 Men sedan utvalde hans Herre honom, godtog hans ånger och ledde honom på rätt väg.

20:123 Han sa [till Adam och Eva]: ”Ned med er, båda två! Ni [och Satan] ska vara varandras fiender. När min vägledning når er ska den som följer den inte gå vilse eller gå under.”

20:115 Andolsun ki biz daha önce Adem’e vahyetmiştik. Fakat o unuttu, biz onu azimli bulmadık.

20:116 Hani meleklere: Âdem'e secde edin demiştik de, hemen secde ettiler. İblis ise kaçındı.

20:117 "Ey Âdem! Bu senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın; sonra bedbaht, mutsuz olursun." dedik.

20:118 Oysa Cennet'te ne acıkırsın, ne de açık/çıplak kalırsın.

20:119 Ne susuzluk hissedersin, ne de Güneşin sıcağında kalırsın.

20:120 Sonunda Şeytan ona vesvese verdi: "Ey Âdem!" dedi. "Sana ebedilik/sonsuzluk ağacını ve yok olmayacak bir saltanatı göstereyim mi?"

20:121 Nihayet ondan yediler. Bunun üzerine kendilerine ayıp yerleri göründü. Üstlerini cennet yaprağı ile örtmeye çalıştılar. (Bu suretle) Âdem Rabbine âsi olup yolunu şaşırdı

20:122 Sonra Rabbi; onu seçti, tevbesini kabul etti ve hidayete erdirdi.

20:123 Birbirinize düşman olarak hepiniz oradan inin. Benden size bir hidayet gelir de, kim benim hidayetime uyarsa o sapmaz ve bedbaht da olmaz.

20:115 ہم نے آدم کو پہلے ہی تاکیدی حکم دیا تھا لیکن وه بھول گیا اور ہم نے اس میں کوئی عزم نہیں پایا.[1]

20:116 اور جب ہم نے فرشتوں سے کہا کہ آدم (علیہ السلام) کو سجده کرو تو ابلیس کے سوا سب نے کیا، اس نے صاف انکار کر دیا.

20:117 تو ہم نے کہا اے آدم! یہ تیرا اور تیری بیوی کا دشمن ہے (خیال رکھنا) ایسا نہ ہو کہ وه تم دونوں کو جنت سے نکلوا دے کہ تو مصیبت میں پڑ جائے.[1]

20:118 یہاں تو تجھے یہ آرام ہے کہ نہ تو بھوکا ہوتا ہے نہ ننگا.

20:119 اور نہ تو یہاں پیاسا ہوتا ہے نہ دھوپ سے تکلیف اٹھاتا ہے.

20:120 لیکن شیطان نے اسے وسوسہ ڈاﻻ، کہنے لگا کہ میں تجھے دائمی زندگی کا درخت اور بادشاہت بتلاؤں کہ جو کبھی پرانی نہ ہو.

20:121 چنانچہ ان دونوں نے اس درخت سے کچھ کھا لیا پس ان کے ستر کھل گئے اور بہشت کے پتے اپنے اوپر ٹانکنے لگے۔ آدم (علیہ السلام) نے اپنے رب کی نافرمانی کی، پس بہک گیا.[1]

20:122 پھر اس کے رب نے نوازا، اس کی توبہ قبول کی اور اس کی رہنمائی کی.[1]

20:123 فرمایا، تم دونوں یہاں سےاتر جاؤ تم آپس میں ایک دوسرے کے دشمن ہو، اب تمہارے پاس کبھی میری طرف سے ہدایت پہنچے تو جو میری ہدایت کی پیروی کرے نہ تو وه بہکے گا نہ تکلیف میں پڑے گا.